Egbert Egberts houdt open huis dus we gaan met de Huneliggers naar Borger. Harry Pieter zijn naar Alkmaar om daar op de baan te racen. Het is om 8 uur niet erg mistig, dus neem ik de kleine accu mee daar moet genoeg licht uit gebracht kunnen worden. De laatste tijd fiets ik langs het Damsterdiep en dan via Engelbert naar Haren dat is iets korter en de weg is niet zo smerig, want gisteren de fiets toch maar even schoon gemaakt met zo’n smerige fiets kan je toch niet naar een open dag.

Als ik de N 273 zitten er twee fietsers achter me en ze komen nog dichterbij ook zo te zien zijn het gewone fietsen, die moet ik toch voor kunnen blijven en inderdaad als de snelheid boven de 30 komt wordt de afstand groter, maar ik zie ook wat blauws achter me en dat blijft achter me ook als ik nog wat harder ga fietsen. Ik kan niet goed zien wat het is want hij of zij blijft vlak rechts achter me fietsen. Nou ja als ik hem niet voor kan blijven dan moet hij me maar voorbij gaan, maar ook dat gebeurt niet alleen de twee andere fietsers komen wel dichterbij, ik zie het blauw alleen in mijn spiegel en ook alleen maar een streepje, het is mijn eigen jasje denk ik. Bij de afslag naar Eelde zitten de twee fietsers vlak achter me, ik zie dan ook dat het twee jonge racers zijn nou die mogen wel voorbij maar ze blijven achter me hangen. In Yde sla ik linksaf en zij gaan rechtdoor. Bij een sanitaire stop kom ik er achter wat het blauw achter me is het is de band van mijn stofbriel die zo nu en dan in de spiegel te zien is. Met al dat gejakker ben ik weer eens het eerste in Vriezerbrug. Even later komt Robert aanzetten, gevolgd door Anton en Pim. Na de koffie begeven we ons naar Borger, een kleurrijk gezelschap in Geel Blauw en Rood. Bij Rolde moet Anton weer eens over een voor Velomobielen onbegaanbaar pad over het oude spoor van Rolde naar Gieten, hij verleerd het mouten biken nog niet. Maar na een rit door de Staatsbossen bereiken we toch Borger waar verschillende fietsen in de aanbieding zijn. Wat te denken van een racefiets van 3900 Euro, dat is toch bijna voor niets. Pim en Anton moeten hun krachten nog even tonen op de hometrainer. Hierna keren we weer terug naar Vriezerbrug waar Pim zijn geld op de tafel heeft laten liggen.In Eext slaat Anton linksaf de klinkers op en of dat nog niet genoeg is een onbegaanbaar pad naar Anloo. Er is nauwelijks ruimte voor mijn achterwiel laat staan de beide voorwielen, dat wordt nog zweten ook op deze dag. In Vries scheiden onze wegen Pim en Robert gaan naar Assen en Anne en Anton naar het noorden. Onderweg vliegt een jonge dame met walkman vlak voor Anton de weg op hevig bellen doet haar naar de kant gaan, maar als ik er ook voorbij wil vliegt ze weer over het hele fietspad heen. Een boze schreeuw doet haar weer naar rechts uitwijken. Langzamerhand trekt het dicht. Het laatste stukje kom ik nog al wat fietsen tegen zonder licht levensgevaarlijk bij deze mist. Al met al een geslaagde tocht, maar sommige paden had ik zelfs op mijn tweewieler niet genomen, maar aan de andere kant zo kom je nog eens ergens. Als ik later op de avond mijn schoonmoeder naar Loppersum breng zit het zo dicht dat mijn snelheid een stuk lager is dan dat ik eerder op de fiets reed. Mijn gedachten gaan uit naar Harry die nog van Alkmaar naar huis moet hopelijk is het in de rest van het land niet zo erg als in Groningen anders kon het wel eens een lange tocht worden. Gelukkig fietst Pieter niet terug uit Amsterdam met zijn nieuwe Alleweder wat oorspronkelijk de bedoeling was. Het zou geen pretje zijn geweest.